Yrða

ræna

sagnorð
1
þágufall
taka (e-ð) sem annar á og hafa á brott með sér, stela (e-u)
þjófurinn rændi verðmætu málverki
2
þolfall
taka e-ð í óleyfi (af e-m stað eða af e-m)
tveir menn rændu bankann
hún var rænd um hábjartan dag
3
þágufall
nema mann á brott gegn vilja hans (oft í auðgunarskyni)
mannræningjarnir rændu syni auðkýfingsins
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
rán
Samstæður
Orðasambönd
  • ræna og rupla
  • ræna völdum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ræni
rændi
2.p.
rænir
rændir
3.p.
rænir
rændi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ræni
rændi
2.p.
rænir
rændir
3.p.
ræni
rændi
Nh.
ræna
Sagnb.
rænt
Lh. nt.
rænandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
ræn
rændu
rænið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
rænirðu
rændirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
rænirðu
rændirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
rændur
rænd
rænt
Þf.
rændan
rænda
rænt
Þgf.
rændum
rændri
rændu
Ef.
rænds
rændrar
rænds