Yrða

ræna

sagnorð
1
þágufall
taka (e-ð) sem annar á og hafa á brott með sér, stela (e-u)
þjófurinn rændi verðmætu málverki
2
þolfall
taka e-ð í óleyfi (af e-m stað eða af e-m)
tveir menn rændu bankann
hún var rænd um hábjartan dag
3
þágufall
nema mann á brott gegn vilja hans (oft í auðgunarskyni)
mannræningjarnir rændu syni auðkýfingsins
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
rán
Samstæður
Orðasambönd
  • ræna og rupla
  • ræna völdum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ræni
rændi
önnur persóna
rænir
rændir
þriðja persóna
rænir
rændi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ræni
rændi
önnur persóna
rænir
rændir
þriðja persóna
ræni
rændi
nafnháttur
ræna
sagnbót
rænt
lýsingarháttur nútíðar
rænandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ræn
rændu
rænið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
rænirðu
rændirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
rænirðu
rændirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
rændur
rænd
rænt
þolfall
rændan
rænda
rænt
þágufall
rændum
rændri
rændu
eignarfall
rænds
rændrar
rænds