rétta1
sagnorð
1
þolfall
gera (e-ð) rétt, beint
það þarf að rétta myndina á veggnum
bíllinn beyglaðist en hefur verið réttur
rétta upp hönd(ina)
reka hönd(ina) upp í loftið
rétta úr <bakinu>
gera bakið beint
rétta úr sér
gera líkamsstöðu sína beina
rétta út <handlegginn>
setja hönd eða fót beinan út í loftið
hann rétti út fótinn til að skoða skóinn sinn
2
þágufall/þolfall
taka (e-ð) og láta annan hafa
ég rétti honum pennann
geturðu rétt mér saltið?
rétta fram <bréfið>
3
rétta + við
rétta við
fara í betra ástand
mörg af sjávarþorpunun eru byrjuð að rétta við
rétta <fyrirtækið> við
laga stöðu fyrirtækisins
þeim tókst að rétta við efnahag landsins
rétta úr kútnum
komast úr aumu ástandi í betra
ferðaþjónustan er að rétta úr kútnum eftir dauft tímabil