rakka
sagnorðþolfall
rakka <hana> niður
tala illa um hana, hallmæla henni, lasta hana
ráðherrann var rakkaður niður af andstæðingi sínum
hún rakkar niður fréttaflutning fjölmiðlanna
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
rakka
rakkaði
2.p.
rakkar
rakkaðir
3.p.
rakkar
rakkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
rökkum
rökkuðum
2.p.
rakkið
rökkuðuð
3.p.
rakka
rökkuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
rakki
rakkaði
2.p.
rakkir
rakkaðir
3.p.
rakki
rakkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
rökkum
rökkuðum
2.p.
rakkið
rökkuðuð
3.p.
rakki
rökkuðu
Nh.
rakka
Sagnb.
rakkað
Lh. nt.
rakkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
rakka
rakkaðu
rakkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
rakkarðu
rakkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
rakkiði
rökkuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
rakkirðu
rakkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
rakkiði
rökkuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
rakkaður
rökkuð
rakkað
Þf.
rakkaðan
rakkaða
rakkað
Þgf.
rökkuðum
rakkaðri
rökkuðu
Ef.
rakkaðs
rakkaðrar
rakkaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
rakkaðir
rakkaðar
rökkuð
Þf.
rakkaða
rakkaðar
rökkuð
Þgf.
rökkuðum
rökkuðum
rökkuðum
Ef.
rakkaðra
rakkaðra
rakkaðra