reiði
nafnorðkvenkyn
það að vera reiður, heift, bræði
reiði út í <hana>
reita <hana> til reiði
æsa upp í henni reiði, gera hana reiða
<honum> rennur reiðin
reiðin fer úr honum
hella úr skálum reiði sinnar
fá útrás fyrir reiði sína
reiðinnar býsn/ósköp af <bókum>
mjög mikið af bókum
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
reiði
reiðin
Þf.
reiði
reiðina
Þgf.
reiði
reiðinni
Ef.
reiði
reiðinnar