rekja
sagnorðþolfall
1
vinda band (upp eða af e-u)
hún rekur bandið í sundur
rekja upp
ég prjónaði hálfan sokk en rakti hann svo upp
2
fylgja slóð eða sporum
þeir röktu sporin í snjónum
hægt er að rekja upphaf byggðar til 9. aldar
3
segja frá (e-u)
hann rakti samskipti sín við lögregluna
→ sjá: rakinn lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
rek
rakti
2.p.
rekur
raktir
3.p.
rekur
rakti
Nútíð
Þátíð
1.p.
rekjum
röktum
2.p.
rekið
röktuð
3.p.
rekja
röktu
Nútíð
Þátíð
1.p.
rekst
raktist
2.p.
rekst
raktist
3.p.
rekst
raktist
Nútíð
Þátíð
1.p.
rekjumst
röktumst
2.p.
rekist
röktust
3.p.
rekjast
röktust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
reki
rekti
2.p.
rekir
rektir
3.p.
reki
rekti
Nútíð
Þátíð
1.p.
rekjum
rektum
2.p.
rekið
rektuð
3.p.
reki
rektu
Nútíð
Þátíð
1.p.
rekist
rektist
2.p.
rekist
rektist
3.p.
rekist
rektist
Nútíð
Þátíð
1.p.
rekjumst
rektumst
2.p.
rekist
rektust
3.p.
rekist
rektust
Nh.
rekja
Sagnb.
rakið
Lh. nt.
rekjandi
Nh.
rekjast
Sagnb.
rakist
Lh. nt.
rekjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
rek
rektu
rekið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
rekurðu
raktirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
rekiði
röktuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
rekirðu
rektirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
rekiði
rektuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
rakinn
rakin
rakið
Þf.
rakinn
rakta
rakið
Þgf.
röktum
rakinni
röktu
Ef.
rakins
rakinnar
rakins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
raktir
raktar
rakin
Þf.
rakta
raktar
rakin
Þgf.
röktum
röktum
röktum
Ef.
rakinna
rakinna
rakinna