Yrða

rekja

sagnorð þolfall
1
vinda band (upp eða af e-u)
hún rekur bandið í sundur
rekja upp
ég prjónaði hálfan sokk en rakti hann svo upp
2
fylgja slóð eða sporum
þeir röktu sporin í snjónum
hægt er að rekja upphaf byggðar til 9. aldar
3
segja frá (e-u)
hann rakti samskipti sín við lögregluna
→ sjá: rakinn lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
rek
rakti
önnur persóna
rekur
raktir
þriðja persóna
rekur
rakti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
reki
rekti
önnur persóna
rekir
rektir
þriðja persóna
reki
rekti
nafnháttur
rekja
sagnbót
rakið
lýsingarháttur nútíðar
rekjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
rek
rektu
rekið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
rekurðu
raktirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
rekirðu
rektirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
rakinn
rakin
rakið
þolfall
rakinn
rakta
rakið
þágufall
röktum
rakinni
röktu
eignarfall
rakins
rakinnar
rakins