Yrða

rislágur

lýsingarorðris-lágur
1
sem skammast sín, skömmustulegur
2
lágkúrulegur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
rislágur
rislág
rislágt
Þf.
rislágan
rislága
rislágt
Þgf.
rislágum
rislágri
rislágu
Ef.
rislágs
rislágrar
rislágs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
rislægri
rislægri
rislægra
Þf.
rislægri
rislægri
rislægra
Þgf.
rislægri
rislægri
rislægra
Ef.
rislægri
rislægri
rislægra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
rislægstur
rislægst
rislægst
Þf.
rislægstan
rislægsta
rislægst
Þgf.
rislægstum
rislægstri
rislægstu
Ef.
rislægsts
rislægstrar
rislægsts