rokk
nafnorðhvorugkyn
tónlistarstefna sem einkennist af hörðum takti og miklum hljóðstyrk, venjulega flutt af tveimur gítarleikurum, einum bassaleikara og slagverksleikara
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
rokk
rokkið
Þf.
rokk
rokkið
Þgf.
rokki
rokkinu
Ef.
rokks
rokksins