sætta
sagnorðþolfall
1
gera (e-a) sátta, láta (e-a) semja frið
faðirinn reyndi að sætta systkinin
2
sætta sig við <þetta>
vera sáttur við þetta, vera ekki óánægður með þetta
margir urðu að sætta sig við lág laun
þau sættu sig ekki við vinnubrögð rafvirkjans
→ sjá: sættast so
Orðasambönd
Orðasambönd
- sættast við lífið
- sættast við tilveruna
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sætti
sætti
2.p.
sættir
sættir
3.p.
sættir
sætti
Nútíð
Þátíð
1.p.
sættum
sættum
2.p.
sættið
sættuð
3.p.
sætta
sættu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sættist
sættist
2.p.
sættist
sættist
3.p.
sættist
sættist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sættumst
sættumst
2.p.
sættist
sættust
3.p.
sættast
sættust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sætti
sætti
2.p.
sættir
sættir
3.p.
sætti
sætti
Nútíð
Þátíð
1.p.
sættum
sættum
2.p.
sættið
sættuð
3.p.
sætti
sættu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sættist
sættist
2.p.
sættist
sættist
3.p.
sættist
sættist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sættumst
sættumst
2.p.
sættist
sættust
3.p.
sættist
sættust
Nh.
sætta
Sagnb.
sætt
Lh. nt.
sættandi
Nh.
sættast
Sagnb.
sæst
Lh. nt.
sættandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sætt
sættu
sættið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sættirðu
sættirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sættiði
sættuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sættirðu
sættirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sættiði
sættuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sættistu
sættistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sættistu
sættistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sættur
sætt
sætt
Þf.
sættan
sætta
sætt
Þgf.
sættum
sættri
sættu
Ef.
sætts
sættrar
sætts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sættir
sættar
sætt
Þf.
sætta
sættar
sætt
Þgf.
sættum
sættum
sættum
Ef.
sættra
sættra
sættra