Yrða

sætta

sagnorð þolfall
1
gera (e-a) sátta, láta (e-a) semja frið
faðirinn reyndi að sætta systkinin
2
sætta sig við <þetta>
vera sáttur við þetta, vera ekki óánægður með þetta
margir urðu að sætta sig við lág laun
þau sættu sig ekki við vinnubrögð rafvirkjans
→ sjá: sættast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • sættast við lífið
  • sættast við tilveruna
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sætti
sætti
önnur persóna
sættir
sættir
þriðja persóna
sættir
sætti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sætti
sætti
önnur persóna
sættir
sættir
þriðja persóna
sætti
sætti
nafnháttur
sætta
sagnbót
sætt
lýsingarháttur nútíðar
sættandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sætt
sættu
sættið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sættirðu
sættirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sættirðu
sættirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sættur
sætt
sætt
þolfall
sættan
sætta
sætt
þágufall
sættum
sættri
sættu
eignarfall
sætts
sættrar
sætts