sérhæfa
sagnorðsér-hæfaþolfall
sérhæfa sig
öðlast þekkingu og reynslu á afmörkuðu sviði
hann hefur sérhæft sig í miðaldasögu
verkstæðið sérhæfir sig í þýskum bíltegundum
→ sjá: sérhæfður lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sérhæfi
sérhæfði
2.p.
sérhæfir
sérhæfðir
3.p.
sérhæfir
sérhæfði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sérhæfum
sérhæfðum
2.p.
sérhæfið
sérhæfðuð
3.p.
sérhæfa
sérhæfðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sérhæfist
sérhæfðist
2.p.
sérhæfist
sérhæfðist
3.p.
sérhæfist
sérhæfðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sérhæfumst
sérhæfðumst
2.p.
sérhæfist
sérhæfðust
3.p.
sérhæfast
sérhæfðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sérhæfi
sérhæfði
2.p.
sérhæfir
sérhæfðir
3.p.
sérhæfi
sérhæfði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sérhæfum
sérhæfðum
2.p.
sérhæfið
sérhæfðuð
3.p.
sérhæfi
sérhæfðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sérhæfist
sérhæfðist
2.p.
sérhæfist
sérhæfðist
3.p.
sérhæfist
sérhæfðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sérhæfumst
sérhæfðumst
2.p.
sérhæfist
sérhæfðust
3.p.
sérhæfist
sérhæfðust
Nh.
sérhæfa
Sagnb.
sérhæft
Lh. nt.
sérhæfandi
Nh.
sérhæfast
Sagnb.
sérhæfst
Lh. nt.
sérhæfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sérhæf
sérhæfðu
sérhæfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sérhæfirðu
sérhæfðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sérhæfiði
sérhæfðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sérhæfirðu
sérhæfðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sérhæfiði
sérhæfðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sérhæfistu
sérhæfðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sérhæfistu
sérhæfðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sérhæfður
sérhæfð
sérhæft
Þf.
sérhæfðan
sérhæfða
sérhæft
Þgf.
sérhæfðum
sérhæfðri
sérhæfðu
Ef.
sérhæfðs
sérhæfðrar
sérhæfðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sérhæfðir
sérhæfðar
sérhæfð
Þf.
sérhæfða
sérhæfðar
sérhæfð
Þgf.
sérhæfðum
sérhæfðum
sérhæfðum
Ef.
sérhæfðra
sérhæfðra
sérhæfðra