Yrða

sérhæfa

sagnorð sér-hæfa þolfall
sérhæfa sig
öðlast þekkingu og reynslu á afmörkuðu sviði
hann hefur sérhæft sig í miðaldasögu
verkstæðið sérhæfir sig í þýskum bíltegundum
→ sjá: sérhæfður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sérhæfi
sérhæfði
önnur persóna
sérhæfir
sérhæfðir
þriðja persóna
sérhæfir
sérhæfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sérhæfi
sérhæfði
önnur persóna
sérhæfir
sérhæfðir
þriðja persóna
sérhæfi
sérhæfði
nafnháttur
sérhæfa
sagnbót
sérhæft
lýsingarháttur nútíðar
sérhæfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sérhæf
sérhæfðu
sérhæfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sérhæfirðu
sérhæfðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sérhæfirðu
sérhæfðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sérhæfður
sérhæfð
sérhæft
þolfall
sérhæfðan
sérhæfða
sérhæft
þágufall
sérhæfðum
sérhæfðri
sérhæfðu
eignarfall
sérhæfðs
sérhæfðrar
sérhæfðs