Yrða

sérstæður

lýsingarorðsér-stæður
1
öðruvísi en aðrir, sérkennilegur, óvenjulegur
í bænum eru tvær mjög sérstæðar kirkjur
móðurbróðir minn er sérstæður persónuleiki
2
málfræði
sem stendur sem sagnfylling (oft á eftir so. vera), t.d. "gult" í "blómið er gult"
sérstætt lýsingarorð
sérstætt fornafn
fornafn sem stendur án nafnorðs: 'einhver bíður frammi'
→ sjá: hliðstæður lo
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
sérstaða
Samstæður
Orðasambönd
  • sérstæður persónuleiki
  • vera sérstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sérstæður
sérstæð
sérstætt
Þf.
sérstæðan
sérstæða
sérstætt
Þgf.
sérstæðum
sérstæðri
sérstæðu
Ef.
sérstæðs
sérstæðrar
sérstæðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sérstæðari
sérstæðari
sérstæðara
Þf.
sérstæðari
sérstæðari
sérstæðara
Þgf.
sérstæðari
sérstæðari
sérstæðara
Ef.
sérstæðari
sérstæðari
sérstæðara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sérstæðastur
sérstæðust
sérstæðast
Þf.
sérstæðastan
sérstæðasta
sérstæðast
Þgf.
sérstæðustum
sérstæðastri
sérstæðustu
Ef.
sérstæðasts
sérstæðastrar
sérstæðasts