síga
sagnorð
1
mjakast niður, fara hægt og hægt niður
hún lét sjónaukann síga hægt
lyftan seig niður og stöðvaðist
höfuð hans seig niður á bringu
vatnið sígur niður í jarðveginn
loftið hefur sigið úr dekkinu
gólfið hefur sigið í miðjunni
síga saman
bíógestir sigu saman í sætunum af spenningi
síga í bjarg
fara í kaðli niður í fuglabjarg eftir eggjum
2
hafa hæga framvindu
dagarnir sigu áfram
rökkrið seig á fyrir utan gluggann
það sígur á seinni hlutann
síðari hlutinn er hafinn (og endir í nánd)
nú var farið að síga á seinni hluta leiðarinnar
það sígur á <skólaárið>
skólaárið er langt komið
það er farið að síga á jólafríið
3
það sígur í <hana>
hún fyrtist við, reiðist nokkuð
það var farið að síga í kennarann
4
láta undan síga
gefa eftir, hörfa
herdeildin varð að láta undan síga
regnskýin létu loks undan síga fyrir sólinni
5
<ferðataskan> sígur í
ferðataskan er þung
láta ekki deigan síga
gefast ekki upp (við mótlæti)
verkfallsmenn létu ekki deigan síga og höfðu sigur að lokum
það er farið að síga á ógæfuhliðina
aðstæður versna
<mér> sígur í brjóst
ég blunda, dotta
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
síg
seig
2.p.
sígur
seigst
3.p.
sígur
seig
Nútíð
Þátíð
1.p.
sígum
sigum
2.p.
sígið
siguð
3.p.
síga
sigu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sígi
sigi
2.p.
sígir
sigir
3.p.
sígi
sigi
Nútíð
Þátíð
1.p.
sígum
sigjum
2.p.
sígið
sigjuð
3.p.
sígi
sigju
Nh.
síga
Sagnb.
sigið
Lh. nt.
sígandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
síg
sígðu
sígið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sígurðu
seigstu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sígiði
siguði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sígirðu
sigirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sígiði
sigjuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
siginn
sigin
sigið
Þf.
siginn
signa
sigið
Þgf.
signum
siginni
signu
Ef.
sigins
siginnar
sigins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
signir
signar
sigin
Þf.
signa
signar
sigin
Þgf.
signum
signum
signum
Ef.
siginna
siginna
siginna