Yrða

síga

sagnorð
1
mjakast niður, fara hægt og hægt niður
hún lét sjónaukann síga hægt
lyftan seig niður og stöðvaðist
höfuð hans seig niður á bringu
vatnið sígur niður í jarðveginn
loftið hefur sigið úr dekkinu
gólfið hefur sigið í miðjunni
síga saman
bíógestir sigu saman í sætunum af spenningi
síga í bjarg
fara í kaðli niður í fuglabjarg eftir eggjum
2
hafa hæga framvindu
dagarnir sigu áfram
rökkrið seig á fyrir utan gluggann
það sígur á seinni hlutann
síðari hlutinn er hafinn (og endir í nánd)
nú var farið að síga á seinni hluta leiðarinnar
það sígur á <skólaárið>
skólaárið er langt komið
það er farið að síga á jólafríið
3
það sígur í <hana>
hún fyrtist við, reiðist nokkuð
það var farið að síga í kennarann
4
láta undan síga
gefa eftir, hörfa
herdeildin varð að láta undan síga
regnskýin létu loks undan síga fyrir sólinni
5
<ferðataskan> sígur í
ferðataskan er þung
láta ekki deigan síga
gefast ekki upp (við mótlæti)
verkfallsmenn létu ekki deigan síga og höfðu sigur að lokum
það er farið að síga á ógæfuhliðina
aðstæður versna
<mér> sígur í brjóst
ég blunda, dotta
→ sjá: sígandi atviksorð, siginn lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
síg
seig
önnur persóna
sígur
seigst
þriðja persóna
sígur
seig
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sígi
sigi
önnur persóna
sígir
sigir
þriðja persóna
sígi
sigi
nafnháttur
síga
sagnbót
sigið
lýsingarháttur nútíðar
sígandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
síg
sígðu
sígið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sígurðu
seigstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sígirðu
sigirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
siginn
sigin
sigið
þolfall
siginn
signa
sigið
þágufall
signum
siginni
signu
eignarfall
sigins
siginnar
sigins