Yrða

sól

nafnorðkvenkyn
1
lýsandi stjarna í sólkerfinu sem jörðin er á sporbraut um
sleikja sólina
sólin kemur upp
sólin sest
sólin gengur/hnígur til viðar
það sést ekki til sólar
2
fastastjarna í himingeimnum
sjá ekki sólina fyrir <honum>
hafa mikið dálæti á honum
<leiðinn hvarf> eins og dögg fyrir sólu
leiðinn hvarf mjög snögglega
Orðasvið og samstæður
sólskin
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
sól
sólin
Þf.
sólsólu
sólinasóluna
Þgf.
sólsólu
sólinnisólunni
Ef.
sólar
sólarinnar