Yrða

sólginn

lýsingarorð
fíkinn í e-ð, sem langar ákaft í e-ð
vera sólginn í <fróðleik>
vera sólginn í <nautakjöt>
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sólginn
sólgin
sólgið
Þf.
sólginn
sólgna
sólgið
Þgf.
sólgnum
sólginni
sólgnu
Ef.
sólgins
sólginnar
sólgins
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sólgnari
sólgnari
sólgnara
Þf.
sólgnari
sólgnari
sólgnara
Þgf.
sólgnari
sólgnari
sólgnara
Ef.
sólgnari
sólgnari
sólgnara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sólgnastur
sólgnust
sólgnast
Þf.
sólgnastan
sólgnasta
sólgnast
Þgf.
sólgnustum
sólgnastri
sólgnustu
Ef.
sólgnasts
sólgnastrar
sólgnasts