Yrða

samrýma

sagnorðsam-rýmaþolfall/þágufall
stilla (e-ð) saman, samhæfa, samræma (e-ð)
hún reynir að samrýma vinnuna og fjölskylduna
→ sjá: samrýmast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
samrými
samrýmdi
2.p.
samrýmir
samrýmdir
3.p.
samrýmir
samrýmdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
samrými
samrýmdi
2.p.
samrýmir
samrýmdir
3.p.
samrými
samrýmdi
Nh.
samrýma
Sagnb.
samrýmt
Lh. nt.
samrýmandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
samrým
samrýmdu
samrýmið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
samrýmirðu
samrýmdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
samrýmirðu
samrýmdirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
samrýmdur
samrýmd
samrýmt
Þf.
samrýmdan
samrýmda
samrýmt
Þgf.
samrýmdum
samrýmdri
samrýmdu
Ef.
samrýmds
samrýmdrar
samrýmds