Yrða

samrýma

sagnorð sam-rýma þolfall/þágufall
stilla (e-ð) saman, samhæfa, samræma (e-ð)
hún reynir að samrýma vinnuna og fjölskylduna
→ sjá: samrýmast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
samrými
samrýmdi
önnur persóna
samrýmir
samrýmdir
þriðja persóna
samrýmir
samrýmdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
samrými
samrýmdi
önnur persóna
samrýmir
samrýmdir
þriðja persóna
samrými
samrýmdi
nafnháttur
samrýma
sagnbót
samrýmt
lýsingarháttur nútíðar
samrýmandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
samrým
samrýmdu
samrýmið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
samrýmirðu
samrýmdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
samrýmirðu
samrýmdirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
samrýmdur
samrýmd
samrýmt
þolfall
samrýmdan
samrýmda
samrýmt
þágufall
samrýmdum
samrýmdri
samrýmdu
eignarfall
samrýmds
samrýmdrar
samrýmds