selalátur
nafnorðhvorugkynsela-látur
staður við sjó eða árósa, þar sem selir liggja uppi og kæpa
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
selalátur
selalátrið
Þf.
selalátur
selalátrið
Þgf.
selalátri
selalátrinu
Ef.
selaláturs
selalátursins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
selalátur
selalátrin
Þf.
selalátur
selalátrin
Þgf.
selalátrum
selalátrunum
Ef.
selalátra
selalátranna