Yrða

skástæður

lýsingarorðská-stæður
sem stendur ekki lóðréttur heldur hallast meira eða minna
stöngull með skástæðum greinum
Orðasvið
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skástæður
skástæð
skástætt
Þf.
skástæðan
skástæða
skástætt
Þgf.
skástæðum
skástæðri
skástæðu
Ef.
skástæðs
skástæðrar
skástæðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skástæðari
skástæðari
skástæðara
Þf.
skástæðari
skástæðari
skástæðara
Þgf.
skástæðari
skástæðari
skástæðara
Ef.
skástæðari
skástæðari
skástæðara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skástæðastur
skástæðust
skástæðast
Þf.
skástæðastan
skástæðasta
skástæðast
Þgf.
skástæðustum
skástæðastri
skástæðustu
Ef.
skástæðasts
skástæðastrar
skástæðasts