Yrða

skaut

nafnorðhvorugkyn
1
segulskaut, rafskaut, t.d. á rafhlöðu
2
kelta, fang
sitja með hendur í skauti
sitja aðgerðalaus
<prófið> varð <honum> þungt í skauti
... var honum erfitt
<heiðurinn> fellur <honum> í skaut
honum hlotnast allur heiðurinn, hann fær allan heiðurinn
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
skaut
skautið
Þf.
skaut
skautið
Þgf.
skauti
skautinu
Ef.
skauts
skautsins