skjöldur
nafnorðkarlkyn
1
áhald til að verjast stungum, höggum o.þ.h.
2
skrautplata úr málmi með áletrun, oft til að heiðra e-n
bregða skildi yfir <hana>
verja hana
ganga fram fyrir skjöldu
taka við stjórninni
hafa hreinan skjöld
vera vammlaus
koma <honum> í opna skjöldu
koma honum algerlega á óvart
leika tveimur skjöldum
látast vera fylgjandi/mótfallinn ákveðnum hlut eftir því við hvern maður talar
vera sverð og skjöldur <þjóðarinnar>
koma þjóðinni til varnar
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
skjöldur
skjöldurinn
Þf.
skjöld
skjöldinn
Þgf.
skildi
skildinum
Ef.
skjaldar
skjaldarins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
skildir
skildirnir
Þf.
skildiskjöldu
skildina
Þgf.
skjöldum
skjöldunum
Ef.
skjalda
skjaldanna