skjalla
sagnorðþolfall
hrósa (e-m/e-u) fullmikið, lofa (e-n/e-ð) mjög mikið
hann skjallaði hana fyrir tungumálakunnáttu hennar
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
skjalla
skjallaði
2.p.
skjallar
skjallaðir
3.p.
skjallar
skjallaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
skjöllum
skjölluðum
2.p.
skjallið
skjölluðuð
3.p.
skjalla
skjölluðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
skjallast
skjallaðist
2.p.
skjallast
skjallaðist
3.p.
skjallast
skjallaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
skjöllumst
skjölluðumst
2.p.
skjallist
skjölluðust
3.p.
skjallast
skjölluðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
skjalli
skjallaði
2.p.
skjallir
skjallaðir
3.p.
skjalli
skjallaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
skjöllum
skjölluðum
2.p.
skjallið
skjölluðuð
3.p.
skjalli
skjölluðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
skjallist
skjallaðist
2.p.
skjallist
skjallaðist
3.p.
skjallist
skjallaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
skjöllumst
skjölluðumst
2.p.
skjallist
skjölluðust
3.p.
skjallist
skjölluðust
Nh.
skjalla
Sagnb.
skjallað
Lh. nt.
skjallandi
Nh.
skjallast
Sagnb.
skjallast
Lh. nt.
skjallandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
skjalla
skjallaðu
skjallið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
skjallarðu
skjallaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
skjalliði
skjölluðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
skjallirðu
skjallaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
skjalliði
skjölluðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
skjallastu
skjallaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
skjallistu
skjallaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skjallaður
skjölluð
skjallað
Þf.
skjallaðan
skjallaða
skjallað
Þgf.
skjölluðum
skjallaðri
skjölluðu
Ef.
skjallaðs
skjallaðrar
skjallaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skjallaðir
skjallaðar
skjölluð
Þf.
skjallaða
skjallaðar
skjölluð
Þgf.
skjölluðum
skjölluðum
skjölluðum
Ef.
skjallaðra
skjallaðra
skjallaðra