skorða
nafnorðkvenkyn
reisa skorður við <ágengni hans>
aðhafast e-ð til að koma í veg fyrir ...
setja <landbúnaðinum> skorður
setja honum takmarkanir, höft
<fundurinn> fer úr skorðum
... fer ekki eftir áætlun, raskast, riðlast
<snjókoman> setur <samgöngur> úr skorðum
... kemur ólagi á samgöngur, færir þær úr lagi
Orðasambönd
Orðasambönd
- ganga úr skorðum
- það er allt í föstum skorðum
- það gengur allt úr skorðum
- það stendur allt í sömu skorðum
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
skorða
skorðan
Þf.
skorðu
skorðuna
Þgf.
skorðu
skorðunni
Ef.
skorðu
skorðunnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
skorður
skorðurnar
Þf.
skorður
skorðurnar
Þgf.
skorðum
skorðunum
Ef.
skorðaskorðna
skorðannaskorðnanna