skurður
nafnorðkarlkyn
1
sár eftir hníf eða annað eggvopn
2
rás sem grafin er, t.d. í votlendi til að ræsa það fram og þurrka
3
það að skera korn, búfé o.fl.
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
skurður
skurðurinn
Þf.
skurð
skurðinn
Þgf.
skurði
skurðinum
Ef.
skurðar
skurðarins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
skurðir
skurðirnir
Þf.
skurði
skurðina
Þgf.
skurðum
skurðunum
Ef.
skurða
skurðanna