skyldur
lýsingarorð
1
tengdur blóðböndum, í sömu ættinni
hún er skyld mér í móðurætt
2
í sama flokki, nátengdur
verkfræði og skyldar greinar
málið er <honum> skylt
3
sem hefur ákveðna skyldu, skuldbundinn
hann er skyldur til að gefa þessar upplýsingar
<honum> er skylt að <fara að lögum>
Samstæður
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skyldur
skyld
skylt
Þf.
skyldan
skylda
skylt
Þgf.
skyldum
skyldri
skyldu
Ef.
skylds
skyldrar
skylds
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skyldir
skyldar
skyld
Þf.
skylda
skyldar
skyld
Þgf.
skyldum
skyldum
skyldum
Ef.
skyldra
skyldra
skyldra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skyldi
skylda
skylda
Þf.
skylda
skyldu
skylda
Þgf.
skylda
skyldu
skylda
Ef.
skylda
skyldu
skylda
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skyldu
skyldu
skyldu
Þf.
skyldu
skyldu
skyldu
Þgf.
skyldu
skyldu
skyldu
Ef.
skyldu
skyldu
skyldu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skyldari
skyldari
skyldara
Þf.
skyldari
skyldari
skyldara
Þgf.
skyldari
skyldari
skyldara
Ef.
skyldari
skyldari
skyldara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skyldari
skyldari
skyldari
Þf.
skyldari
skyldari
skyldari
Þgf.
skyldari
skyldari
skyldari
Ef.
skyldari
skyldari
skyldari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skyldastur
skyldust
skyldast
Þf.
skyldastan
skyldasta
skyldast
Þgf.
skyldustum
skyldastri
skyldustu
Ef.
skyldasts
skyldastrar
skyldasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skyldastir
skyldastar
skyldust
Þf.
skyldasta
skyldastar
skyldust
Þgf.
skyldustum
skyldustum
skyldustum
Ef.
skyldastra
skyldastra
skyldastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skyldasti
skyldasta
skyldasta
Þf.
skyldasta
skyldustu
skyldasta
Þgf.
skyldasta
skyldustu
skyldasta
Ef.
skyldasta
skyldustu
skyldasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skyldustu
skyldustu
skyldustu
Þf.
skyldustu
skyldustu
skyldustu
Þgf.
skyldustu
skyldustu
skyldustu
Ef.
skyldustu
skyldustu
skyldustu