Yrða

slökkva

sagnorð
1
þolfall
stöðva, kæfa (eld, ljós)
hann slökkti ljósin og fór út
illa gekk að slökkva eldinn
slökkva á <lampanum>
slökkva í <sígarettunni>
2
slökkva á <útvarpinu>
láta útvarpið þegja eða hætta
hún slekkur á tölvunni í lok vinnudags
það er slökkt á <tækinu>
allir eiga að hafa slökkt á farsímunum
3
þolfall
svala (þorsta)
þessi drykkur slekkur þorstann
Orðasambönd
Orðasambönd
  • slökkva á heilanum
  • slökkva kalkið
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
slekk
slökkti
2.p.
slekkur
slökktir
3.p.
slekkur
slökkti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
slökkvi
slekkti
2.p.
slökkvir
slekktir
3.p.
slökkvi
slekkti
Nh.
slökkva
Sagnb.
slökkt
Lh. nt.
slökkvandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
slökk
slökktu
slökkvið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
slekkurðu
slökktirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
slökkvirðu
slekktirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
slökktur
slökkt
slökkt
Þf.
slökktan
slökkta
slökkt
Þgf.
slökktum
slökktri
slökktu
Ef.
slökkts
slökktrar
slökkts