smita
sagnorð
1
þolfall
sýkja e-n, bera sýkla á e-n
smita <hana> af <kvefi>
2
þolfall
láta (e-n) verða fyrir vissum áhrifum
smita <hana> af <áhuga á hestum>
hann er búinn að smita mig af ferðabakteríunni
<hamingja hans> smitar út frá sér
skapvonska hennar smitar út frá sér í öllu fyrirtækinu
3
<feitin> smitar í gegnum <pappírinn>
feitin smýgur í gegnum hann
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
smita
smitaði
2.p.
smitar
smitaðir
3.p.
smitar
smitaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
smitum
smituðum
2.p.
smitið
smituðuð
3.p.
smita
smituðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
smitast
smitaðist
2.p.
smitast
smitaðist
3.p.
smitast
smitaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
smitumst
smituðumst
2.p.
smitist
smituðust
3.p.
smitast
smituðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
smiti
smitaði
2.p.
smitir
smitaðir
3.p.
smiti
smitaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
smitum
smituðum
2.p.
smitið
smituðuð
3.p.
smiti
smituðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
smitist
smitaðist
2.p.
smitist
smitaðist
3.p.
smitist
smitaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
smitumst
smituðumst
2.p.
smitist
smituðust
3.p.
smitist
smituðust
Nh.
smita
Sagnb.
smitað
Lh. nt.
smitandi
Nh.
smitast
Sagnb.
smitast
Lh. nt.
smitandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
smita
smitaðu
smitið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
smitarðu
smitaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
smitiði
smituðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
smitirðu
smitaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
smitiði
smituðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
smitastu
smitaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
smitistu
smitaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
smitaður
smituð
smitað
Þf.
smitaðan
smitaða
smitað
Þgf.
smituðum
smitaðri
smituðu
Ef.
smitaðs
smitaðrar
smitaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
smitaðir
smitaðar
smituð
Þf.
smitaða
smitaðar
smituð
Þgf.
smituðum
smituðum
smituðum
Ef.
smitaðra
smitaðra
smitaðra