smita · Yrða: íslensk orðabók

þolfall

sýkja e-n, bera sýkla á e-n

smita <hana> af <kvefi>

þolfall

láta (e-n) verða fyrir vissum áhrifum

smita <hana> af <áhuga á hestum>

hann er búinn að smita mig af ferðabakteríunni

<hamingja hans> smitar út frá sér

skapvonska hennar smitar út frá sér í öllu fyrirtækinu

<feitin> smitar í gegnum <pappírinn>

feitin smýgur í gegnum hann

→ sjá: smitast sagnorð, smitaður lýsingarorð, smitandi lýsingarorð