sparka
sagnorðþágufall
1
greiða (e-u/e-m) högg með fætinum
hann sparkaði boltanum yfir grindverkið
þau þutu inn og spörkuðu af sér skónum
sparka í <hana>
hún réðst á hann og sparkaði í hann
2
víkja (e-m) úr starfi, reka (e-n)
honum var sparkað fyrir að koma ítrekað of seint
er hún búin að sparka kærastanum?
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sparka
sparkaði
2.p.
sparkar
sparkaðir
3.p.
sparkar
sparkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
spörkum
spörkuðum
2.p.
sparkið
spörkuðuð
3.p.
sparka
spörkuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sparkast
sparkaðist
2.p.
sparkast
sparkaðist
3.p.
sparkast
sparkaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
spörkumst
spörkuðumst
2.p.
sparkist
spörkuðust
3.p.
sparkast
spörkuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sparki
sparkaði
2.p.
sparkir
sparkaðir
3.p.
sparki
sparkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
spörkum
spörkuðum
2.p.
sparkið
spörkuðuð
3.p.
sparki
spörkuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sparkist
sparkaðist
2.p.
sparkist
sparkaðist
3.p.
sparkist
sparkaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
spörkumst
spörkuðumst
2.p.
sparkist
spörkuðust
3.p.
sparkist
spörkuðust
Nh.
sparka
Sagnb.
sparkað
Lh. nt.
sparkandi
Nh.
sparkast
Sagnb.
sparkast
Lh. nt.
sparkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sparka
sparkaðu
sparkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sparkarðu
sparkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sparkiði
spörkuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sparkirðu
sparkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sparkiði
spörkuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sparkastu
sparkaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sparkistu
sparkaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sparkaður
spörkuð
sparkað
Þf.
sparkaðan
sparkaða
sparkað
Þgf.
spörkuðum
sparkaðri
spörkuðu
Ef.
sparkaðs
sparkaðrar
sparkaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sparkaðir
sparkaðar
spörkuð
Þf.
sparkaða
sparkaðar
spörkuð
Þgf.
spörkuðum
spörkuðum
spörkuðum
Ef.
sparkaðra
sparkaðra
sparkaðra