Yrða

sparka

sagnorð þágufall
1
greiða (e-u/e-m) högg með fætinum
hann sparkaði boltanum yfir grindverkið
þau þutu inn og spörkuðu af sér skónum
sparka í <hana>
hún réðst á hann og sparkaði í hann
2
víkja (e-m) úr starfi, reka (e-n)
honum var sparkað fyrir að koma ítrekað of seint
er hún búin að sparka kærastanum?
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
spark
  • spark
  • , útspark
  • , fótaspark
  • , hófaspark
  • , stígvélaspark
  • , hófspark 
Samstæður
Orðasambönd
  • sparka bolta
  • sparka fótunum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sparka
sparkaði
önnur persóna
sparkar
sparkaðir
þriðja persóna
sparkar
sparkaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sparki
sparkaði
önnur persóna
sparkir
sparkaðir
þriðja persóna
sparki
sparkaði
nafnháttur
sparka
sagnbót
sparkað
lýsingarháttur nútíðar
sparkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sparka
sparkaðu
sparkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sparkarðu
sparkaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sparkirðu
sparkaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sparkaður
spörkuð
sparkað
þolfall
sparkaðan
sparkaða
sparkað
þágufall
spörkuðum
sparkaðri
spörkuðu
eignarfall
sparkaðs
sparkaðrar
sparkaðs