stórmennska
nafnorðkvenkynstór-mennska
1
það að vera stórlátur, líta stórt á sig, stærilæti
bankastjórinn er alþekktur fyrir stífni og stórmennsku
2
það að vera rausnarlegur, örlæti
hann sýndi mikla stórmennsku þegar hann bauð öllum ferðamönnunum gistingu
Orðasvið og samstæður
rausn
göfugmennska
dramb / hroki
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
stórmennska
stórmennskan
Þf.
stórmennsku
stórmennskuna
Þgf.
stórmennsku
stórmennskunni
Ef.
stórmennsku
stórmennskunnar