Yrða

stautur

nafnorðkarlkyn
1
lítill holur, aflangur (oft sívalur) hlutur
2
áhald til að mylja krydd o.fl. í mortéli
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
stautur
stauturinn
Þf.
staut
stautinn
Þgf.
stautstauti
stautnumstautinum
Ef.
stauts
stautsins