Yrða

steinn

nafnorðkarlkyn
1
moli úr hörðu bergi
2
hart fræ, t.d. í epli, melónu, mangó, appelsínu og ferskju
3
óformlegt
fangelsi
hann situr í steininum
leggja stein í götu <hans>
vera honum til hindrunar
nú tekur steininn úr
nú er komið nóg, nú er (mér) ofboðið
vera sestur í helgan stein
vera hættur störfum, kominn á eftirlaun
vera milli steins og sleggju
vera í erfiðri aðstöðu
það stendur ekki steinn yfir steini
allt er í rúst
þar liggur fiskur undir steini
þar býr e-ð (vafasamt) undir
Samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
  • berja hausnum við steininn
  • berja höfðinu við steininn
  • eins og kría sest á stein
  • eins og þegar kría sest á stein
  • himinfallnir steinar
  • hreyfa stein úr götu
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
steinn
steinninn
Þf.
stein
steininn
Þgf.
steini
steininum
Ef.
steins
steinsins