Yrða

stríða

sagnorð
1
þágufall
gera grín að (e-m), beita (e-n) meinlausum hrekkjum
hann er alltaf að stríða litlu systur sinni
hún stríðir honum stundum á yfirskegginu
henni var strítt á rauða hárinu
2
eiga í baráttu (við e-ð)
samningurinn stríðir gegn alþjóðalögum
allt óhóf stríddi gegn lífsskoðun hans
eiga við <vandamál> að stríða
hann hefur átt við geðrænan vanda að stríða
→ sjá: stríðandi lo
Orðasvið og samstæður
stríðni
barátta
Samstæður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stríði
stríddi
2.p.
stríðir
stríddir
3.p.
stríðir
stríddi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stríði
stríddi
2.p.
stríðir
stríddir
3.p.
stríði
stríddi
Nh.
stríða
Sagnb.
strítt
Lh. nt.
stríðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
stríð
stríddu
stríðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
stríðirðu
stríddirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
stríðirðu
stríddirðu