Yrða

stríða

sagnorð
1
þágufall
gera grín að (e-m), beita (e-n) meinlausum hrekkjum
hann er alltaf að stríða litlu systur sinni
hún stríðir honum stundum á yfirskegginu
henni var strítt á rauða hárinu
2
eiga í baráttu (við e-ð)
samningurinn stríðir gegn alþjóðalögum
allt óhóf stríddi gegn lífsskoðun hans
eiga við <vandamál> að stríða
hann hefur átt við geðrænan vanda að stríða
→ sjá: stríðandi lýsingarorð
Orðasvið og samstæður
stríðni
barátta
Samstæður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stríði
stríddi
önnur persóna
stríðir
stríddir
þriðja persóna
stríðir
stríddi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stríði
stríddi
önnur persóna
stríðir
stríddir
þriðja persóna
stríði
stríddi
nafnháttur
stríða
sagnbót
strítt
lýsingarháttur nútíðar
stríðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
stríð
stríddu
stríðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stríðirðu
stríddirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stríðirðu
stríddirðu