Yrða

strókur

nafnorðkarlkyn
þéttur reykur eða mökkur sem stígur upp í loft, t.d. frá eldgosi
logandi strókur stóð upp af eldfjallinu
Orðasvið og samstæður
fatnaður / flík
höfuðfat
Samstæður
  • strípur
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
strókur
strókurinn
Þf.
strók
strókinn
Þgf.
strókstróki
stróknum
Ef.
stróks
stróksins