strekkja
sagnorðþolfall
teygja (e-ð), gera (e-ð) beint eða slétt með togi eða þenslu
hann strekkti bílbeltið utan um ístruna á sér
strekkið á plastinu yfir matjurtunum
→ sjá: strekkjast so, strekktur lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
strekki
strekkti
2.p.
strekkir
strekktir
3.p.
strekkir
strekkti
Nútíð
Þátíð
1.p.
strekkjum
strekktum
2.p.
strekkið
strekktuð
3.p.
strekkja
strekktu
Nútíð
Þátíð
1.p.
strekkist
strekktist
2.p.
strekkist
strekktist
3.p.
strekkist
strekktist
Nútíð
Þátíð
1.p.
strekkjumst
strekktumst
2.p.
strekkist
strekktust
3.p.
strekkjast
strekktust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
strekki
strekkti
2.p.
strekkir
strekktir
3.p.
strekki
strekkti
Nútíð
Þátíð
1.p.
strekkjum
strekktum
2.p.
strekkið
strekktuð
3.p.
strekki
strekktu
Nútíð
Þátíð
1.p.
strekkist
strekktist
2.p.
strekkist
strekktist
3.p.
strekkist
strekktist
Nútíð
Þátíð
1.p.
strekkjumst
strekktumst
2.p.
strekkist
strekktust
3.p.
strekkist
strekktust
Nh.
strekkja
Sagnb.
strekkt
Lh. nt.
strekkjandi
Nh.
strekkjast
Sagnb.
strekkst
Lh. nt.
strekkjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
strekk
strekktu
strekkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
strekkirðu
strekktirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
strekkiði
strekktuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
strekkirðu
strekktirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
strekkiði
strekktuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
strekkistu
strekktistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
strekkistu
strekktistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
strekktur
strekkt
strekkt
Þf.
strekktan
strekkta
strekkt
Þgf.
strekktum
strekktri
strekktu
Ef.
strekkts
strekktrar
strekkts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
strekktir
strekktar
strekkt
Þf.
strekkta
strekktar
strekkt
Þgf.
strekktum
strekktum
strekktum
Ef.
strekktra
strekktra
strekktra