Yrða

strekkja

sagnorð þolfall
teygja (e-ð), gera (e-ð) beint eða slétt með togi eða þenslu
hann strekkti bílbeltið utan um ístruna á sér
strekkið á plastinu yfir matjurtunum
→ sjá: strekkjast sagnorð, strekktur lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
strekki
strekkti
önnur persóna
strekkir
strekktir
þriðja persóna
strekkir
strekkti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
strekki
strekkti
önnur persóna
strekkir
strekktir
þriðja persóna
strekki
strekkti
nafnháttur
strekkja
sagnbót
strekkt
lýsingarháttur nútíðar
strekkjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
strekk
strekktu
strekkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
strekkirðu
strekktirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
strekkirðu
strekktirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
strekktur
strekkt
strekkt
þolfall
strekktan
strekkta
strekkt
þágufall
strekktum
strekktri
strekktu
eignarfall
strekkts
strekktrar
strekkts