tíð
nafnorðkvenkyn
1
tími
2
veðurlag á ákveðnu tímabili, tíðarfar
3
málfræði
partur af beygingarkerfi sagnorða
sú var tíðin að <hattar voru í tísku>
einu sinni fyrir löngu voru hattar í tísku
vera rólegur í tíðinni
vera rólegur, hæglátur
þetta er liðin tíð
þetta er ekki lengur svona
<hér hefur verið kirkja> alla tíð
hér hefur alltaf verið kirkja
<þetta þótti sjálfsagt> eina tíð
áður fyrr þótti þetta eðlilegt
<þessar sögur voru sagðar> forðum tíð
sögurnar voru sagðar í gamla daga
<verðið hækkar> innan tíðar
verðið hækkar bráðum
<við höfum ekki hist> í háa herrans tíð
við höfum ekki hist mjög lengi
<skila verkefninu> í tæka tíð
skila verkefninu tímanlega
<þetta lagast> með tíð og tíma
þetta lagast með tímanum
Orðasvið og samstæður
tíðarfar
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
tíð
tíðin
Þf.
tíð
tíðina
Þgf.
tíð
tíðinni
Ef.
tíðar
tíðarinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
tíðir
tíðirnar
Þf.
tíðir
tíðirnar
Þgf.
tíðum
tíðunum
Ef.
tíða
tíðanna