tíma
sagnorðþágufall
oftast með neitun
hafa rausn í sér (til að gera e-ð), fá (e-ð) af sér
hann tímdi ekki að lána mér bókina
tímirðu að gefa mér súkkulaðibita?
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
tími
tímdi
2.p.
tímir
tímdir
3.p.
tímir
tímdi
Nútíð
Þátíð
1.p.
tímum
tímdum
2.p.
tímið
tímduð
3.p.
tíma
tímdu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
tími
tímdi
2.p.
tímir
tímdir
3.p.
tími
tímdi
Nútíð
Þátíð
1.p.
tímum
tímdum
2.p.
tímið
tímduð
3.p.
tími
tímdu
Nh.
tíma
Sagnb.
tímt
Lh. nt.
tímandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
tím
tímdu
tímið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
tímirðu
tímdirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
tímiði
tímduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
tímirðu
tímdirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
tímiði
tímduði