títt
lýsingarorð/atviksorð
1
algengt, oft
hann var óformlegri í klæðaburði en títt er um ráðherra
eins og títt er
unglingarnir fara mikið út á kvöldin eins og títt er
2
til tíðinda, fréttnæmt
er eitthvað títt úr borginni?
hvað er títt?
gera sér títt um <hana>
halda mikið upp á hana
amman lét sér mjög títt um yngsta barnabarnið
→ sjá: ótt og títt ao
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tíður
tíð
títt
Þf.
tíðan
tíða
títt
Þgf.
tíðum
tíðri
tíðu
Ef.
tíðs
tíðrar
tíðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tíðir
tíðar
tíð
Þf.
tíða
tíðar
tíð
Þgf.
tíðum
tíðum
tíðum
Ef.
tíðra
tíðra
tíðra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tíði
tíða
tíða
Þf.
tíða
tíðu
tíða
Þgf.
tíða
tíðu
tíða
Ef.
tíða
tíðu
tíða
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tíðu
tíðu
tíðu
Þf.
tíðu
tíðu
tíðu
Þgf.
tíðu
tíðu
tíðu
Ef.
tíðu
tíðu
tíðu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tíðari
tíðari
tíðara
Þf.
tíðari
tíðari
tíðara
Þgf.
tíðari
tíðari
tíðara
Ef.
tíðari
tíðari
tíðara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tíðari
tíðari
tíðari
Þf.
tíðari
tíðari
tíðari
Þgf.
tíðari
tíðari
tíðari
Ef.
tíðari
tíðari
tíðari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tíðastur
tíðust
tíðast
Þf.
tíðastan
tíðasta
tíðast
Þgf.
tíðustum
tíðastri
tíðustu
Ef.
tíðasts
tíðastrar
tíðasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tíðastir
tíðastar
tíðust
Þf.
tíðasta
tíðastar
tíðust
Þgf.
tíðustum
tíðustum
tíðustum
Ef.
tíðastra
tíðastra
tíðastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tíðasti
tíðasta
tíðasta
Þf.
tíðasta
tíðustu
tíðasta
Þgf.
tíðasta
tíðustu
tíðasta
Ef.
tíðasta
tíðustu
tíðasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tíðustu
tíðustu
tíðustu
Þf.
tíðustu
tíðustu
tíðustu
Þgf.
tíðustu
tíðustu
tíðustu
Ef.
tíðustu
tíðustu
tíðustu