Yrða

tónn

nafnorðkarlkyn
1
hljóð með ákveðinn, jafnan, stöðugan sveiflufjölda, frumeining í tónverki
2
raddblær
hún talaði til hans í hvössum tón
gefa tóninn
a
gefa merki um í hvaða tóntegund skuli syngja
b
gefa með orðavali og/eða látbragði í skyn hvernig samskiptin verði
senda <honum> tóninn
láta hörð orð falla um hann, skamma hann
það kveður við nýjan/annan tón
það er öðruvísi talað nú, sagt annað en áður
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
hljóð / hljóðskynjun
Samstæður
Orðasambönd
  • gefa tóninn
  • hækka tóninn
  • í hranalegum tón
  • í hvatlegum tón
  • í kennimannlegum tón
  • í léttum tón
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
tónn
tónninn
Þf.
tón
tóninn
Þgf.
tónitón
tóninum
Ef.
tóns
tónsins