töf
nafnorðkvenkyn
það þegar e-ð tefst, er hindrað, þarf að bíða
skipið varð fyrir töf á leiðinni
án tafar
sjúkdóminn þarf að meðhöndla án tafar
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
töf
töfin
Þf.
töf
töfina
Þgf.
töf
töfinni
Ef.
tafar
tafarinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
tafir
tafirnar
Þf.
tafir
tafirnar
Þgf.
töfum
töfunum
Ef.
tafa
tafanna