túr
nafnorðkarlkyn
1
ferð, ferðalag
við fórum í skemmtilegan túr á hjólum
2
útivist skips við veiðar
hann er tvo sólarhringa í landi á milli túra
vera á túr
a
hafa tíðir, blæðingar (kona)
b
drekka áfengi samfleytt nokkra sólarhringa eða lengur
Orðasvið
ferð
drykkja
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
túr
túrinn
Þf.
túr
túrinn
Þgf.
túr
túrnum
Ef.
túrs
túrsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
túrar
túrarnir
Þf.
túra
túrana
Þgf.
túrum
túrunum
Ef.
túra
túranna