Yrða

tannmæltur

lýsingarorðtann-mæltur
málfræði
sem myndast með tungu við tennur (t.d. samhljóðin ð, þ, d, t)
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tannmæltur
tannmælt
tannmælt
Þf.
tannmæltan
tannmælta
tannmælt
Þgf.
tannmæltum
tannmæltri
tannmæltu
Ef.
tannmælts
tannmæltrar
tannmælts