tau
nafnorðhvorugkyn
1
tegund vefnaðarvöru, efni
kápan er úr þykku taui
2
þvegnar flíkur eða flíkur sem á að þvo, þvottur
hann lagði óhreina tauið í bleyti
vera fínn í tauinu
vera klæddur í vönduð föt
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
tau
tauið
Þf.
tau
tauið
Þgf.
taui
tauinu
Ef.
taus
tausins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
tau
tauin
Þf.
tau
tauin
Þgf.
tauum
tauunum
Ef.
taua
tauanna