Yrða

teygja

sagnorðþolfall
1
strengja (e-ð), þenja (e-ð)
hann teygði bandið þar til það slitnaði
2
rétta (sig) fram eða upp með átaki vöðva
kötturinn stóð upp og teygði sig
hún teygði sig í möppuna
hann teygði sig eftir eldspýtustokknum
teygja á <öllum vöðvum>
teygja úr sér
→ sjá: teygjast so
Orðasambönd
Orðasambönd
  • teygja álkuna
  • teygja fram álkuna
  • teygja lopann
  • teygja sig
  • teygja sig langt
  • teygja sig úr hrukkunum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
teygi
teygði
2.p.
teygir
teygðir
3.p.
teygir
teygði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
teygi
teygði
2.p.
teygir
teygðir
3.p.
teygi
teygði
Nh.
teygja
Sagnb.
teygt
Lh. nt.
teygjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
teyg
teygðu
teygið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
teygirðu
teygðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
teygirðu
teygðirðu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
teygist
teygðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
teygist
teygðist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
teygður
teygð
teygt
Þf.
teygðan
teygða
teygt
Þgf.
teygðum
teygðri
teygðu
Ef.
teygðs
teygðrar
teygðs