Yrða

teygja

sagnorð þolfall
1
strengja (e-ð), þenja (e-ð)
hann teygði bandið þar til það slitnaði
2
rétta (sig) fram eða upp með átaki vöðva
kötturinn stóð upp og teygði sig
hún teygði sig í möppuna
hann teygði sig eftir eldspýtustokknum
teygja á <öllum vöðvum>
teygja úr sér
→ sjá: teygjast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • teygja álkuna
  • teygja fram álkuna
  • teygja lopann
  • teygja sig
  • teygja sig langt
  • teygja sig úr hrukkunum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
teygi
teygði
önnur persóna
teygir
teygðir
þriðja persóna
teygir
teygði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
teygi
teygði
önnur persóna
teygir
teygðir
þriðja persóna
teygi
teygði
nafnháttur
teygja
sagnbót
teygt
lýsingarháttur nútíðar
teygjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
teyg
teygðu
teygið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
teygirðu
teygðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
teygirðu
teygðirðu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
teygist
teygðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
teygist
teygðist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
teygður
teygð
teygt
þolfall
teygðan
teygða
teygt
þágufall
teygðum
teygðri
teygðu
eignarfall
teygðs
teygðrar
teygðs