Yrða

tigna

sagnorð þolfall
dýrka (e-n), bera lotningu fyrir (e-m)
þegnarnir tignuðu konung sinn
skáldin tigna náttúruna í ljóðum sínum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tigna
tignaði
önnur persóna
tignar
tignaðir
þriðja persóna
tignar
tignaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tigni
tignaði
önnur persóna
tignir
tignaðir
þriðja persóna
tigni
tignaði
nafnháttur
tigna
sagnbót
tignað
lýsingarháttur nútíðar
tignandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
tigna
tignaðu
tignið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tignarðu
tignaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tignirðu
tignaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
tignaður
tignuð
tignað
þolfall
tignaðan
tignaða
tignað
þágufall
tignuðum
tignaðri
tignuðu
eignarfall
tignaðs
tignaðrar
tignaðs