tigna
sagnorðþolfall
dýrka (e-n), bera lotningu fyrir (e-m)
þegnarnir tignuðu konung sinn
skáldin tigna náttúruna í ljóðum sínum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
tigna
tignaði
2.p.
tignar
tignaðir
3.p.
tignar
tignaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
tignum
tignuðum
2.p.
tignið
tignuðuð
3.p.
tigna
tignuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
tignast
tignaðist
2.p.
tignast
tignaðist
3.p.
tignast
tignaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
tignumst
tignuðumst
2.p.
tignist
tignuðust
3.p.
tignast
tignuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
tigni
tignaði
2.p.
tignir
tignaðir
3.p.
tigni
tignaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
tignum
tignuðum
2.p.
tignið
tignuðuð
3.p.
tigni
tignuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
tignist
tignaðist
2.p.
tignist
tignaðist
3.p.
tignist
tignaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
tignumst
tignuðumst
2.p.
tignist
tignuðust
3.p.
tignist
tignuðust
Nh.
tigna
Sagnb.
tignað
Lh. nt.
tignandi
Nh.
tignast
Sagnb.
tignast
Lh. nt.
tignandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
tigna
tignaðu
tignið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
tignarðu
tignaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
tigniði
tignuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
tignirðu
tignaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
tigniði
tignuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
tignastu
tignaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
tignistu
tignaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tignaður
tignuð
tignað
Þf.
tignaðan
tignaða
tignað
Þgf.
tignuðum
tignaðri
tignuðu
Ef.
tignaðs
tignaðrar
tignaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tignaðir
tignaðar
tignuð
Þf.
tignaða
tignaðar
tignuð
Þgf.
tignuðum
tignuðum
tignuðum
Ef.
tignaðra
tignaðra
tignaðra