tilheyra
sagnorð til-heyra
1
þágufall
vera eign (e-s), í eigu (e-s), vera hluti (e-s)
þessi trjágarður tilheyrir borginni
byggingin tilheyrði áður háskólanum
þessi vandamál tilheyra fortíðinni
2
vera við hæfi, eiga við, hæfa
það tilheyrir að endurmeta stöðuna á nýju ári
→ sjá: tilheyrandi lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tilheyri
tilheyrði
önnur persóna
tilheyrir
tilheyrðir
þriðja persóna
tilheyrir
tilheyrði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tilheyrum
tilheyrðum
önnur persóna
tilheyrið
tilheyrðuð
þriðja persóna
tilheyra
tilheyrðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tilheyri
tilheyrði
önnur persóna
tilheyrir
tilheyrðir
þriðja persóna
tilheyri
tilheyrði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tilheyrum
tilheyrðum
önnur persóna
tilheyrið
tilheyrðuð
þriðja persóna
tilheyri
tilheyrðu
nafnháttur
tilheyra
sagnbót
tilheyrt
lýsingarháttur nútíðar
tilheyrandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
tilheyr
tilheyrðu
tilheyrið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tilheyrirðu
tilheyrðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tilheyriði
tilheyrðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tilheyrirðu
tilheyrðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tilheyriði
tilheyrðuði