tilheyra
sagnorðtil-heyra
1
þágufall
vera eign (e-s), í eigu (e-s), vera hluti (e-s)
þessi trjágarður tilheyrir borginni
byggingin tilheyrði áður háskólanum
þessi vandamál tilheyra fortíðinni
2
vera við hæfi, eiga við, hæfa
það tilheyrir að endurmeta stöðuna á nýju ári
→ sjá: tilheyrandi lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
tilheyri
tilheyrði
2.p.
tilheyrir
tilheyrðir
3.p.
tilheyrir
tilheyrði
Nútíð
Þátíð
1.p.
tilheyrum
tilheyrðum
2.p.
tilheyrið
tilheyrðuð
3.p.
tilheyra
tilheyrðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
tilheyri
tilheyrði
2.p.
tilheyrir
tilheyrðir
3.p.
tilheyri
tilheyrði
Nútíð
Þátíð
1.p.
tilheyrum
tilheyrðum
2.p.
tilheyrið
tilheyrðuð
3.p.
tilheyri
tilheyrðu
Nh.
tilheyra
Sagnb.
tilheyrt
Lh. nt.
tilheyrandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
tilheyr
tilheyrðu
tilheyrið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
tilheyrirðu
tilheyrðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
tilheyriði
tilheyrðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
tilheyrirðu
tilheyrðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
tilheyriði
tilheyrðuði