tillit
nafnorðhvorugkyntil-lit
1
það að miða við e-ð, viðmið
taka tillit til <hans>
hún er eigingjörn og tekur aldrei tillit til annarra
<jafnrétti til náms> án tillits til <efnahags>
<horfur eru góðar> í <flestu> tilliti
<verkið gengur vel> með tilliti til <aðstæðna>
2
það að horfa á einhvern, augnaráð
mér brá við kuldalegt tillit hennar
Orðasvið og samstæður
augnatillit
tillit / hliðsjón
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
tillit
tillitið
Þf.
tillit
tillitið
Þgf.
tilliti
tillitinu
Ef.
tillits
tillitsins