togna
sagnorð
1
meiða sig í liðamótum, t.d. við högg eða snúning
hún tognaði á olnboganum á handboltaæfingu
2
það tognar úr <honum>
hann stækkar
það hefur tognað úr stelpunum síðan í fyrra
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
togna
tognaði
önnur persóna
tognar
tognaðir
þriðja persóna
tognar
tognaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tognum
tognuðum
önnur persóna
tognið
tognuðuð
þriðja persóna
togna
tognuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
togni
tognaði
önnur persóna
tognir
tognaðir
þriðja persóna
togni
tognaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tognum
tognuðum
önnur persóna
tognið
tognuðuð
þriðja persóna
togni
tognuðu
nafnháttur
togna
sagnbót
tognað
lýsingarháttur nútíðar
tognandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
togna
tognaðu
tognið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tognarðu
tognaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
togniði
tognuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tognirðu
tognaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
togniði
tognuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
tognaður
tognuð
tognað
þolfall
tognaðan
tognaða
tognað
þágufall
tognuðum
tognaðri
tognuðu
eignarfall
tognaðs
tognaðrar
tognaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
tognaðir
tognaðar
tognuð
þolfall
tognaða
tognaðar
tognuð
þágufall
tognuðum
tognuðum
tognuðum
eignarfall
tognaðra
tognaðra
tognaðra