togna
sagnorð
1
meiða sig í liðamótum, t.d. við högg eða snúning
hún tognaði á olnboganum á handboltaæfingu
2
það tognar úr <honum>
hann stækkar
það hefur tognað úr stelpunum síðan í fyrra
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
meiðsli
Orðasambönd
- togna á árinni
- togna úr kútnum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
togna
tognaði
2.p.
tognar
tognaðir
3.p.
tognar
tognaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
tognum
tognuðum
2.p.
tognið
tognuðuð
3.p.
togna
tognuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
togni
tognaði
2.p.
tognir
tognaðir
3.p.
togni
tognaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
tognum
tognuðum
2.p.
tognið
tognuðuð
3.p.
togni
tognuðu
Nh.
togna
Sagnb.
tognað
Lh. nt.
tognandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
togna
tognaðu
tognið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
tognarðu
tognaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
togniði
tognuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
tognirðu
tognaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
togniði
tognuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tognaður
tognuð
tognað
Þf.
tognaðan
tognaða
tognað
Þgf.
tognuðum
tognaðri
tognuðu
Ef.
tognaðs
tognaðrar
tognaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tognaðir
tognaðar
tognuð
Þf.
tognaða
tognaðar
tognuð
Þgf.
tognuðum
tognuðum
tognuðum
Ef.
tognaðra
tognaðra
tognaðra