Yrða

troða

sagnorð
1
þolfall
ganga á (e-u), þjappa (e-u) með fótunum
við tróðum snjóinn á útitröppunum
2
þágufall
koma (e-u) fyrir í þrengslum, pakka (e-u) þröngt
hann treður heyi í poka
hún tróð fötunum í ferðatöskuna
troða <pokann> út
3
þágufall
ryðjast áfram í þrengslum
farþegarnir tróðu sér inn í lestina
4
í körfubolta: setja bolta í körfuna í stað þess að skjóta
5
troða á <honum>
kúga hann, undiroka hann
það er troðið á almennum mannréttindum í landinu
troða <hana> undir fótum
kúga hana, undiroka hana
láta ekki troða á sér
6
þolfall
troða sig út
borða mikið
þau tróðu sig út af mat og drykk
7
troða upp
koma fram (sem skemmtiatriði)
hljómsveitin treður upp um næstu helgi
8
troða <honum> um tær
þvælast fyrir honum
menn verða að geta unnið saman án þess að troða hverjir öðrum um tær
troða illsakir við <hana>
eiga í fjandskap eða illdeilum við hana
→ sjá: troðast so, troðinn lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
treð
tróð
2.p.
treður
tróðst
3.p.
treður
tróð
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
troði
træði
2.p.
troðir
træðir
3.p.
troði
træði
Nh.
troða
Sagnb.
troðið
Lh. nt.
troðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
troð
troddu
troðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
treðurðu
tróðstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
troðirðu
træðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
troðinn
troðin
troðið
Þf.
troðinn
troðna
troðið
Þgf.
troðnum
troðinni
troðnu
Ef.
troðins
troðinnar
troðins