tunga
nafnorðkvenkyn
1
vöðvi í munni
2
mál, tungumál
3
mjó landspilda milli tveggja vatnsfalla, gilja o.fl.
4
flipi á miðjum skó að ofanverðu
gæta tungu sinnar
passa það sem maður segir
skæðar tungur
umtalsillar manneskjur
það leikur ekki á tveim tungum að <stjórnin er að falla>
það er enginn vafi á að stjórnin riðar til falls
<honum> vefst tunga um tönn
hann veit ekki hvað hann á að segja
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
tunga
tungan
Þf.
tungu
tunguna
Þgf.
tungu
tungunni
Ef.
tungu
tungunnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
tungur
tungurnar
Þf.
tungur
tungurnar
Þgf.
tungum
tungunum
Ef.
tungna
tungnanna