upp úr
forsetning/atviksorðþágufall
1
um hreyfingu upp og út (svo að e-ð losnar frá fyrri stað)
ég tók fötin upp úr töskunni
2
um tíma fljótlega eftir e-n tímapunkt
ég sofnaði ekki fyrr en upp úr miðnætti
verkinu á að vera lokið upp úr áramótunum
3
sem atviksorð
upp eftir, til staðar í landslagi sem er hærri en þessi
→ sjá: niður úr fs/ao
Orðið beygist ekki.