Yrða

uppbelgdur

lýsingarorðupp-belgdur
1
útþaninn af t.d. lofti eða vatni
2
uppfullur af eigin mikilvægi, montinn, sjálfsánægður
hann er alltaf uppbelgdur af sjálfsánægju
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
dramb / hroki
mont
þrútnun
Samstæður
Orðasambönd
  • vera uppbelgdur
  • vera uppbelgdur af metnaði
  • vera uppbelgdur af rembingi
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
uppbelgdur
uppbelgd
uppbelgt
Þf.
uppbelgdan
uppbelgda
uppbelgt
Þgf.
uppbelgdum
uppbelgdri
uppbelgdu
Ef.
uppbelgds
uppbelgdrar
uppbelgds
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
uppbelgdari
uppbelgdari
uppbelgdara
Þf.
uppbelgdari
uppbelgdari
uppbelgdara
Þgf.
uppbelgdari
uppbelgdari
uppbelgdara
Ef.
uppbelgdari
uppbelgdari
uppbelgdara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
uppbelgdastur
uppbelgdust
uppbelgdast
Þf.
uppbelgdastan
uppbelgdasta
uppbelgdast
Þgf.
uppbelgdustum
uppbelgdastri
uppbelgdustu
Ef.
uppbelgdasts
uppbelgdastrar
uppbelgdasts