Yrða

uppbelgdur

lýsingarorð upp-belgdur
1
útþaninn af t.d. lofti eða vatni
2
uppfullur af eigin mikilvægi, montinn, sjálfsánægður
hann er alltaf uppbelgdur af sjálfsánægju
Orðasvið og orðasambönd
dramb / hroki
mont
þrútnun
Orðasambönd
  • vera uppbelgdur
  • vera uppbelgdur af metnaði
  • vera uppbelgdur af rembingi
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
uppbelgdur
uppbelgd
uppbelgt
þolfall
uppbelgdan
uppbelgda
uppbelgt
þágufall
uppbelgdum
uppbelgdri
uppbelgdu
eignarfall
uppbelgds
uppbelgdrar
uppbelgds
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
uppbelgdari
uppbelgdari
uppbelgdara
þolfall
uppbelgdari
uppbelgdari
uppbelgdara
þágufall
uppbelgdari
uppbelgdari
uppbelgdara
eignarfall
uppbelgdari
uppbelgdari
uppbelgdara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
uppbelgdastur
uppbelgdust
uppbelgdast
þolfall
uppbelgdastan
uppbelgdasta
uppbelgdast
þágufall
uppbelgdustum
uppbelgdastri
uppbelgdustu
eignarfall
uppbelgdasts
uppbelgdastrar
uppbelgdasts