Yrða

upphugsa

sagnorðupp-hugsaþolfall
hugsa (e-ð) upp, koma (e-ð) til hugar
við þurfum að upphugsa einhverjar leiðir til sparnaðar
hann flýtti sér að upphugsa nýtt umræðuefni
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
upphugsa
upphugsaði
2.p.
upphugsar
upphugsaðir
3.p.
upphugsar
upphugsaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
upphugsi
upphugsaði
2.p.
upphugsir
upphugsaðir
3.p.
upphugsi
upphugsaði
Nh.
upphugsa
Sagnb.
upphugsað
Lh. nt.
upphugsandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
upphugsa
upphugsaðu
upphugsið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
upphugsarðu
upphugsaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
upphugsirðu
upphugsaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
upphugsaður
upphugsuð
upphugsað
Þf.
upphugsaðan
upphugsaða
upphugsað
Þgf.
upphugsuðum
upphugsaðri
upphugsuðu
Ef.
upphugsaðs
upphugsaðrar
upphugsaðs