Yrða

upphugsa

sagnorð upp-hugsa þolfall
hugsa (e-ð) upp, koma (e-ð) til hugar
við þurfum að upphugsa einhverjar leiðir til sparnaðar
hann flýtti sér að upphugsa nýtt umræðuefni
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
upphugsa
upphugsaði
önnur persóna
upphugsar
upphugsaðir
þriðja persóna
upphugsar
upphugsaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
upphugsi
upphugsaði
önnur persóna
upphugsir
upphugsaðir
þriðja persóna
upphugsi
upphugsaði
nafnháttur
upphugsa
sagnbót
upphugsað
lýsingarháttur nútíðar
upphugsandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
upphugsa
upphugsaðu
upphugsið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
upphugsarðu
upphugsaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
upphugsirðu
upphugsaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
upphugsaður
upphugsuð
upphugsað
þolfall
upphugsaðan
upphugsaða
upphugsað
þágufall
upphugsuðum
upphugsaðri
upphugsuðu
eignarfall
upphugsaðs
upphugsaðrar
upphugsaðs