Yrða

upptrekktur

lýsingarorðupp-trekktur
1
sem trekkja má upp, dreginn upp með snúningi, trekktur
upptrekkt leikfang
2
persóna
æstur, spenntur
→ sjá: trekkja so
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
upptrekking
  • upptrekking
Samstæður
Orðasambönd
  • vera upptrekktur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
upptrekktur
upptrekkt
upptrekkt
Þf.
upptrekktan
upptrekkta
upptrekkt
Þgf.
upptrekktum
upptrekktri
upptrekktu
Ef.
upptrekkts
upptrekktrar
upptrekkts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
upptrekktari
upptrekktari
upptrekktara
Þf.
upptrekktari
upptrekktari
upptrekktara
Þgf.
upptrekktari
upptrekktari
upptrekktara
Ef.
upptrekktari
upptrekktari
upptrekktara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
upptrekktastur
upptrekktust
upptrekktast
Þf.
upptrekktastan
upptrekktasta
upptrekktast
Þgf.
upptrekktustum
upptrekktastri
upptrekktustu
Ef.
upptrekktasts
upptrekktastrar
upptrekktasts